Is de balans nog wel in balans? – deel 2

Veel startende ondernemingen beginnen met een fantastisch idee, waarmee heel de wereld veroverd gaat worden; althans dat is de bedoeling en de hoop maar helaas vaak niet de realiteit. Maar het zijn wel deze opportunistische medemensen die het geldelijke verschil zien tussen de in- en verkoop en deze graag te gelde willen maken. Dat geldelijke verschil , ook wel winst genoemd, is de resultante van de totale winst- en verliesrekening, maar vaak houdt daar de boekhoudkundige wetenschap voor veel ondernemers op.

Laatst kwam ik in het vliegtuig tussen Atlanta en West Palm Beach zo’n jonge ondernemer tegen die vertelde hoe zijn eerste bedrijf ten onder was gegaan. Hij weet dat aan het niet hebben van een CFO, of een goede boekhouder zo u wilt. Met de handel in keukengerei van bepaalde houtsoorten vanuit Zuid Amerika was hij – door zijn contacten en zijn kennis van de Spaanse taal – op een redelijke goudader gestoten. Verkopen naar grote retailers en via het Internet leken een zonnige toekomst (eigenlijk geen probleem in Florida) te garanderen. Echter toch ging het fout.

Met wat eigen geld en wat geld van de bank was het bedrijf opgezet om de eerste tijd te kunnen overbruggen. De kost gaat voor de baat uit. Echter waar hij geen rekening mee gehouden had was het feit dat zijn afnemers wat minder snel betaalden dan dat hij zijn toeleveranciers moest betalen. Als beginnende ondernemer was hij blij met zijn grote klanten en kon dus niet echt met de vuist op tafel slaan om zijn geld eerder binnen te krijgen en aangezien hij nog geen track record had opgebouwd wilde zijn leveranciers graag vooruitbetaald worden. In het begin ging dit nog wel en de winst- en verliesrekening zag er mooi uit, maar de balans werd steeds slechter zonder dat hij het door had. De positieve resultaten zetten hem aan tot grotere orders. Echter de term werkkapitaal zei hem toen nog niets, totdat de grenzen van de beschikbare kredieten werden bereikt. Creatief werden hier en daar wat betalingen van kostenfacturen uitgesteld, want hoe kon je nu toch naar de bank gaan voor extra geld terwijl je pas nog verteld had hoe goed het wel niet ging.

Einde van het verhaal is natuurlijk zijn faillissement, maar dat is in de USA alleen maar goed voor je CV; je hebt wat geleerd. Zo jammer dat zulk soort startende ondernemingen letterlijk ‘kapot’ groeien. Echter dat had allemaal goed voorkomen kunnen worden, door niet alleen voorspellende winst- en verliesrekeningen met de bank te bespreken, maar met name prognoses van de balansen erbij aan te leveren compleet met kasstroomoverzichten en dan nog het liefst met wat scenario’s in het betalingsgedrag van je klanten. Zeker op een wat lager niveau bij banken zijn zij dit nog niet gewend, maar als je er mee komt maakt het zeker indruk en het vergemakkelijkt de discussies met de bank, zowel tijdens het aangaan van een kredietlijn alsook wijzigingen in de toekomst. Met name als de groei wat harder gaat dan voorspeld, dan moet de bank blij zijn dat ze nog wat extra geld kunnen verdienen door wat extra krediet te verlenen, zeker als de vorderingen op grote klanten voor wat zekerheid kunnen zorgen. Want je gaat maar aan één ding failliet en dat is gebrek aan liquiditeiten en niet gebrek aan winst, denk maar aan die biotechnologische bedrijven die alleen maar (opstart)verliezen maken maar wel hun liquiditeiten voor elkaar hebben.

logo-footer